Ontdek het fotografische werk van Simon De Schepper

Vanaf mei tot eind juli tonen we bij PLEK een selectie kunstwerken van Simon De Schepper. Na het succes van eerdere tentoonstellingen openen we opnieuw onze ruimtes voor kunst. Niet als extra laag, maar als een vanzelfsprekend onderdeel van wie we zijn. We geloven dat esthetiek en beeldtaal mee bepalen hoe een omgeving aanvoelt. Kunst helpt om een plek warmer te maken, om even te vertragen en ruimte te laten voor beleving. Dankjewel aan Dimitri Vanderhaeghen, die onze ruimtes de voorbije periode zo krachtig liet spreken met zijn werk!

Simon De Schepper (°1962, Aalst) is een Belgische fotograaf en momenteel verbonden aan de Academie van Anderlecht.

Zijn werk beweegt tussen mens en landschap. In zijn beelden onderzoekt hij hoe we als mens verbonden blijven met een groter geheel, ondanks de versnelling en fragmentatie van het moderne leven.

De natuur vormt daarbij een stille onderstroom. Bossen, licht, mist en open ruimtes worden plaatsen van reflectie waar de menselijke aanwezigheid bijna fluisterend verschijnt. In die fragiele ontmoeting tussen mens en omgeving zoekt hij naar momenten van verstilling, kwetsbaarheid en innerlijke kracht.

Hij benadert fotografie als een contemplatieve praktijk, waarin beelden ruimte maken voor vragen rond zelfkennis, verbondenheid en de rituelen die ons bestaan betekenis geven in een aards leven dat voorbijgaat en zoekt daarbij naar iets dat zich laat vermoeden.

De werken die bij PLEK worden getoond, voeren ons binnen in een wereld die haast onwerkelijk aandoet, een weefsel van mos dat oplicht in de schaduw, varens, water en bos.

Het zijn gelaagde beelden, samengesteld uit vele momenten. De landschappen die je ziet, bestaan slechts ten dele. Schoonheid en breekbaarheid gaan er hand in hand. Want niets in een bos blijft zoals het is. Elk blad vergaat, elk licht vervaagt, en toch herhaalt het zich, telkens opnieuw, alsof de natuur zelf een eeuwig ritueel uitvoert. Ze is eeuwig vergankelijk.

In dat spel van schoonheid en vergankelijkheid schuilt een diepe herinnering: dat wijzelf ingebed zijn in dezelfde cyclus. De natuur toont ons geen abstract ideaal, maar de meest concrete werkelijkheid van het leven - dat alles ontstaat uit een oorsprong die we nooit helemaal kunnen begrijpen.

We zijn niet enkel bewoners van het heden. De natuur draagt een lange herinnering in zich - een geheugen van het leven zelf. Daarin ligt onze verantwoordelijkheid voor de toekomst besloten.

Als we de historische wortels van onze vervreemding willen herstellen, ligt een weg misschien inwaarts. Daar, in de stilte van onszelf, kunnen we misschien het antwoord vinden: herverbinding. Met de natuur, met het leven, met onszelf. Wanneer we in de stilte van het woud treden, wordt dit geen theorie, maar een ervaring.

Misschien kunnen de beelden hier een kleine daad van vertraging zijn. Een uitnodiging te voelen… en je even te laten ‘begeesteren’, als ritueel dat ons misschien nog even doet denken aan onze lange tradities en heilige praktijken.

Een nieuw begin, in een wereld van Artificiële Intelligentie, waar we het gevaar lopen nog meer ontworteld te geraken en het onderscheid niet meer weten tussen werkelijkheid en virtualiteit, kan ‘voelen’ een zuivering of een herstelde verbinding aangaan met het leven zelf, ons (uw) leven. Niet als zonde, maar als het ontwaken van onze ziel. Een vloeiende beweging, eb en vloed, leven en dood, een weten dat alles vergankelijk is.

__
Wil je meer te weten komen over Simon? Dat kan via volgende wegen:
Instagram: simon_willem_de_schepper
Mail: simon.deschepper@yahoo.com
Website: www.simondeschepper.com/home